*değerini bilememek*

İnsan nasıl bir varlıktır ya...Hala çözemedim.O kadar anatomidir,psikolojidir,iletişim seminerleri,konferansları,beynin çalışma kapasitesi bunlar bir işe yaramıyormuş.Hala değer olayını anlamış değilim.Her gün konuşursunuz cebinizde radyasyon yayıp sizi kansere kadar götüren bir aletin olduğunu bile bile...

Evden çıkarken bakarsınız...Anahtarım,telefonum,cüzdanım üçlemesine,üç silahşörlere....

Ben gerçekten anlamadım.Her gün yanımda taşıdığım bazen şarjı bitince "Lanet olsun sana!" diye dediğim,faturası yüksek gelince bakmak bile istemediğim telefonum...Gerçekten önemliymiş.Hani insan der ya kendimi eksik hissediyorum diye,işte cuk diye oturur bu söz benim durumuma...

Telefonumsuz eksiğim şimdi...

son sözüm:siz siz olun üç şilahşörsüz dolanmayın...;)

suskunluğum

sessizliği seçtim uzaklardan

seçebilseydim seni gelirdim

kendimde miydim

bunu hiçbir zman bilemedim

sözünü tutmayanlarla doluydu etrafım

sakladım

sustum

suskunluğumu yenemedim ya

göremedim seni ufkumda

belkide seçemedimm

işte yalnızım ben yokum diye

onca insan içinde...